Project B²

by Mathieu

De frequentie van artikels is de laatste tijd een beetje geslonken. Misschien komt het door het winterweer dat ik na een dag werk vaak moe en soms zelfs een beetje lui ben en liever vroeg naar bed ga met een goed boek dan tijd achter dit scherm te spenderen. Ik mag jullie trouwe lezers echter niet teleurstellen en daarom maak ik toch eventjes tijd om jullie op de hoogte te houden van de laatste ontwikkelingen in Project B.

De laatste weken hebben we het merendeel van het werk in het atelier afgewerkt. Al de houtverbindingen zijn ondertussen afgewerkt en zoals ik in het vorige artikel al schreef komt er veel handwerk  bij kijken dus neemt dit altijd wel wat tijd in beslag.

De verbinding zoals je ze hier ziet is ontleend uit de Japanse traditie en wordt als koshikake kama tsugi aangeduid.Vrij vertaald zou je dit als ‘half-houtse-eenden-nek’ kunnen omschrijven. Er bestaan in de westerse hout tradities gelijkaardige verbindingen die meestal andere proporties hebben maar hetzelfde doel beogen. Ik vind het altijd interessant om op te merken hoe er doorheen de geschiedenis op verschillende plaatsen op onze planeet, in een totaal verschillende culturele en sociale achtergrond, toch gelijkaardige oplossingen worden gevonden voor dezelfde problemen. Dit is echter ook maar gedeeltelijk waar want als men zou kijken naar de details schuilen daar toch ook grotere verschillen dan je zou denken en die zijn niet te verwaarlozen. We hebben het hier nog altijd over houtverbindingen weliswaar. Een uiteenzetting van deze verbinding is echter niet het doel van dit artikel. Mocht er echter meer interesse voor zijn kan ik er altijd dieper op ingaan maar laat dan even een berichtje achter met de expliciete vraag.

Het passen van de spanten en alle afzonderlijke onderdelen was tijdrovend. In dit geval was het door het gebruik van alle diagonalen schoren en korbelen noodzakelijk om alles te passen en tov elkander af te schrijven. We hebben dan ook besloten dat dit niet onze favoriete methode is maar het was niettemin een leerrijke ervaring.

Bijna alle stukken zijn klaar om vervoerd te worden. We hebben nog niet besloten of het met een vrachtwagen of aanhangwagen zal gebeuren. Gisteren bij het vervoeren van de muurplaten naar de bouwplek was het toch een beetje spannend toen we de ring rond Brussel opreden tijdens de ochtendsspits met een net niet overladen aanhangwagen vol Eik.

Op de foto zie je maar een klein deel van de stukken. De ankerbalk in Douglas Fir is sinds gisteren definitief geïnstalleerd. Het was een typische regenachtige Brabantse herfstdag. Letterlijk en figuurlijk hadden we de wind in de rug en konden we de muurplaten, twee stijlen en een ankerbalk installeren net zoals gepland. De Brabantse heuvels zijn een mooie omgeving om in te werken.

We hebben weeral veel geluk met de klant bij dit project. Ons werk wordt erg geapprecieerd en dat geeft extra voldoening en houd onze motivatie goed op peil. Misschien krijgen we zelfs de kans om voor het aanpalende huis een deel van het schrijnwerk te realiseren.

Er resten ons nog enkele kleine taken maar deze nemen vaak ook veel tijd in beslag. Zo moeten we nog enkele onderdelen passen en waar nodig aanwerken, wiggen snijden en de twee mooiste stijlen afwerken die centraal in de schuur zullen staan. Beide stijlen zijn Robinia en zijn eerst met de bijl gekantrecht en daarna met de elektrische schaaf bijgewerkt.

Uiteindelijk worden ze met de chona (=dissel) afgewerkt en naadloos aan een voetsteen aangewerkt. Met de hoofdstijl zullen we iets speciaals doen maar daar kan ik nu nog niets over kwijt en je zal op een volgend artikel moeten wachten voor daar over zal uitweiden. Hier al een voorproefje van het prachtige oppervlak dat met de chona bekomen wordt. Mathijs Huyghebaert is zeer vaardig met de dissel en weet wel raad met de warrige draad en het harde hout.

De ‘lamme kanten’ moeten nog een beetje worden bijgewerkt maar het resultaat zal niet mistaan in het geheel.

Onze planning vertelt ons dat heel de constructie rond midden december zal rechtstaan. Maar je weet hoe dat gaat met theorie versus praktijk, als het weer ons goed gezind blijft zal het wel lukken veronderstel ik.

Advertisements