Grindverk 2

by Mathieu

We hadden maar vier dagen voor het vervaardigen van alle onderdelen voor de traditionele Noorse schuur, grindverk genaamd. Het was een internationaal gezelschap met timmerlui uit Frankrijk, Engeland, Noorwegen, Duitsland en Canada. Allemaal vaardige vaklui die hun strepen al hadden verdiend.

In Modalen regent het ongelooflijk veel. De omgeving is prachtig maar de eindeloze grijze wolken en de hoeveelheid neerslag was niet wat ik als het ideale klimaat zou omschrijven. Gelukkig was het project erg goed georganiseerd en hadden we een grote overdekte loods tot onze beschikking om droog te kunnen werken. Het werk ter handen werd geleid door Trond een ervaren lokale timmerman die een grondige kennis had over de lokale traditionele bouwmethoden. Hij legde ons kort uit wat de bedoeling was en het duurde niet lang voor iedereen volop aan de slag ging.

Trond die een lokale bijl demonstreert voor het afwerken van een ankerbalk.

Al de onderdelen werden met de hand vervaardigd uit verse dennen stammen die eerst bekantrecht moesten worden. Dit nam dan ook het merendeel van de eerste dag in beslag. De specialisten met de bijl zouden nog verschillende dagen kantrechten om al het materiaal te dimensioneren.

Na enkele uren gingen er al enkele ploegen aan het werk om de houtverbindingen te kappen voor de stavelegja (muurplaten). Ook hierbij werd het merendeel van het werk met een kleine timmermansbijl verricht. Persoonlijk heb ik al wel wat ervaring met bijlwerk maar ik leerde hier nog ongelooflijk veel bij. Ik had nog nooit houtverbindingen gemaakt met enkel een bijl en was verast hoe snel dit ging. Dankzij de goede raad van mijn kameraden was ik er al snel mee weg en sindsdien ben ik er helemaal aan verkocht. Een bijl is zeker niet geschikt voor alle werk, maar in geoefende handen is het een ongelooflijk acuraat stuk gereedschap. Hieronder zie je enkele voorbeelden van de verbindingen voor de snedbond (schoren) volledig met de bijl gekapt!

De dagen waren lang en er werd hard en snel gewerkt. Op het einde van de week, tegen vrijdag, moesten we de hele constructie rechtzetten. Er werd ons lunch in het atelier gebracht, heerlijke zalm en andere warme gerechten die ons energiepeil op goede hoogte hielden. De lokale muzikanten kwamen viool en accordeon spelen wat de gemoedstoestand tot een hoog niveau opkrikte.

‘s Avonds was er iedere dag iets gepland en de eerste avond werden we getrakteerd op een geweldig diner in het enige restaurant in het dorp met de burgemeester als onze gastheer. Tijdens het diner vertelde hij ons dat er slechts 380 inwoners in het dorp zijn maar dat ze ieder jaar ongeveer 10 mijl. euro winst maken met het opwekken van elektriciteit door waterkracht. De regen is daar als goud dat uit de hemel valt. Onderwijs, openbaar vervoer en internet is allemaal gratis voor de bewoners. En jonge gezinnen of ondernemers krijgen er gratis land als ze zich daar willen vestigen. Er zijn niet veel plaatsen op de aarde waar de levensstandaard zo hoog ligt op zulk een afgelegen plek.

Ik heb net een goed glas wijn op tijdens het schrijven van dit artikel en houd de rest van het verhaal nog even in beraad. Bedankt om langs te komen op Fabula Lignarius en jullie commentaar is altijd welkom.

Advertisements